Natuurlijke verbintenis

Bij de verdeling van een gemeenschap kan het bijvoorbeeld op dringend morele gronden voorkomen dat men niet exact 50/50 verdeelt. Iemand voelt zich dan als het ware van nature, van aard, verbonden om de ander 'iets' te laten. In dat geval spreken we juridisch van een natuurlijke verbintenis. Ook in situaties waarbij er sprake is huwelijkse voorwaarden kan op basis van dringende gronden van moraal en fatsoen iemand zich verschuldigd voelen een deel van zijn of haar vermogen aan de ander te laten toekomen. Deze verschuldigdheid maakt nu juist dat er geen sprake is van een schenking. Ook niet in fiscale zin.

Dit begrip komt ook voor in het Burgelijk Wetboek. Hierna wordt dit beschreven.

Artikel 3 | BW6, Boek 6, Titel 1, Afdeling 1

1. Een natuurlijke verbintenis is een rechtens niet- afdwingbare verbintenis.

2. Een natuurlijke verbintenis bestaat:

a. wanneer de wet of een rechtshandeling aan een verbintenis de afdwingbaarheid onthoudt;

b. wanneer iemand jegens een ander een dringende morele verplichting heeft van zodanige aard dat naleving daarvan, ofschoon rechtens niet afdwingbaar, naar maatschappelijke opvattingen als voldoening van een aan die ander toekomende prestatie moet worden aangemerkt.

Uit het bovenstaande mag u opmaken dat een natuurlijke verbintenis ook in andere situaties kan voorkomen dan bij een verdeling van een gemeenschap. Bij onze deskundigendesk vindt u de kennis en ervaring op dit gebied. Wij brengen u graag in contact met de juiste deskundige.