Erfrecht

Het erfrecht is het deel van het burgerlijk recht dat de erfopvolging regelt. Het Nederlandse erfrecht is geregeld in boek 4 van het Burgerlijk wetboek. De term die de wet daarbij hanteert is erfopvolging. Met die term wordt uitgedrukt dat de erfgenamen de overledene, aangeduid als erflater, opvolgen. Zowel zijn bezittingen als zijn schulden worden door het aanvaarden van de nalatenschap deel van het vermogen van de erfgenamen.

De wet onderscheidt twee manieren om erfgenaam te worden: door versterf en door uiterste wil. Erfgenaam door versterf wordt men wanneer er geen testament gemaakt is en er sprake is van een familierelatie met de overledene. De wet geeft een uitgebreide regeling voor de erfgenamen door versterf. Dit wordt ook wel de wettelijke regeling genoemd. De wettelijke regeling kan doorbroken worden door het maken van een uiterste wil, beter bekend als testament.

In relatie tot een echtscheiding is het van belang op te merken dat testamenten van de scheidende partners maar ook de erfrechtelijke positie van deze partners die zij innemen ten opzichte van bijvoorbeeld hun ouders of andere familieleden van invloed kunnen zijn zowel tijdens de scheiding als erna. Het is van belang hier tijdig aandacht aan te schenken.

Het erfrecht is het terrein van deskundigen. U vindt deze bij onze deskundigendesk.